Roman (Yabancı)

Acı Kahve

BiRiNCi BOLÜM

Hercule Poirot, Whitehall Mansions’daki küçük fakat insanı dinlendiren dairesinde kahvaltı ediyordu. Tatlı çörekle Kakao nefisti. Alışkanlıklarından çoğu zaman şaşmazdı; fakat o sabah uşağı George’dan bir fincan kakao daha istedi. Bir yandan da kahvaltı masasındaki gazeteye gqz atıyordu.

Her zamanki titizliğiyle, işi biten zarfları düzgünce üst üste koydu. Hepsi, dostu Hastings’in yıllar önce doğum gününde verdiği kılıç biçimindeki mektup açacağıyla muntazam olarak açılmıştı. İkinci bir zarf yığını, George’dan atmasını isteyeceği, gereksiz şeylerden oluşmaktaydı. Üçüncü desteyse, cevap vermesi gereken, en azından aldığını bildireceği mektupları içeriyordu. Bunlarla kahvaltıdan sonra ilgilenecekti, ancak kesinlikle saat ondan önce değil. Poirot işlere sabahın daha erken vaktinde başlamanın profesyonelliğe aykırı olduğuna inanırdı. Oysa bir davayla ilgilendiğinde… O zaman durum değişirdi tabii. Bir seferinde Hastings’le şafaktan önce…

Hayır, geçmişe dalmanın sırası değildi. Ah, o mutlu günler. “Muhteşem Dörtlü”

diye bilinen uluslararası bir suç örgütünü başarıyla çözdükleri son işlerinin ardından Hastings Arjantin’deki çiftliğine ve karısına dönmüştü. Eski dostu Hastings çiftlikle ilgili bir iş için geçici olarak Londra’daydı. Gel gör ki, bir olayı çözmek için yeniden beraber çalışmaları olası görünmüyordu. Her-cule Poirot’nun 1934 Mayısfnın o güzelim bahar sabahında yaşadığı huzursuzluğun nedeni bu muydu yoksa? Emekliydi gerçi ama karşısına ilginç bir dava geldiğinde, ara sıra bu emekliliği bir yana bıraktığı olurdu. Keşke, fikirlerini ve teorilerini sınayacak Hastings’le birlikte yine iz peşinde olabilseydi. Ne var ki, son birkaç aydır mesleki ilgisini çekecek bir olaya rastlamamıştı. Artık hayal güçleri geniş suçlular kalmamış mıydı ne? Hercule Poirot çözmeye tenezzül etmeyeceği, alçakça, vahşice işlenmiş cinayetlerle hırsızlık vakaları mı duyacaktı sadece?

George’un sessizce yanına gelip kakao vermesiyle düşünceleri yarıda kesildi.

Buna sevindi ama yalnızca nefis tadına bayıldığı için değil. Parkta gezintinin ardından Mayfair’i takiben tek başına öğle yemeği yiyeceği Soho’daki restorana kadar yapacağı yürüyüş dışında ilginç bir şey gözükmeyen günü bir süre daha ertelemesini sağladığı için de memnun olmuştu. Yemeğe pateyle başlar/ardından sade bir bonne (emme, sonra da…

George’un çekilmeyip ona bir şeyler söylediğini farketti. Kusursuz bir uşak ve tipik İngiliz olan George uzun zamandır yanında çalışıyordu. Poirot’nun bir uşakta aradığı tüm özelliklere sahipti. Meraklı değildi ve fikirlerini nadiren dile getirirdi. Aynı zamanda İngiliz aristokrasisi hakkında bilgi küpüydü.

Dahası, ünlü dedektifin kendisi gibi tam bir düzen hastasıydı. Poirot bir AGATHA CHRISTIE

defasında ona, “Pantolonlarımı çok iyi ütülüyorsun, George,” demişti. “Fakat hayal gücün sıfır.” Nasıl olsa hayal gücü Hercule Poirot’da fazlasıyla mevcuttu.

İyi pantolon ütülemek ise ender bulunan bir meziyetti. Evet, yanında George olduğu için gerçekten şanslıydı.

“… ve bu sabah onu arayacağınızı söyledim, efendim,” diyordu George.

“Bağışla, sevgili George. Aklım başka yerdeydi. Birisi telefon mu etti, dedin?”

“Evet, efendim. Siz dün gece Bayan Oliver’la tiyatrodayken. Dönüşünüzden önce yattım ve o saatte not bırakmayı uygun görmedim.”

“Arayan kimdi?” diye sordu Poirot.

“Beyefendi adının Sir Claud Amory olduğunu söyledi, efendim. Bıraktığı telefon numarası Surrey’de bir yere ait olmalı. Çok hassas bir konuymuş. Karşınıza çıkan kişiye adınızı vermemenizi Sir Claud’un kendisiyle konuşmakta ısrar etmenizi istedi.”

“Teşekkür ederim, George. Numarayı çalışma masama bırak. Bu sabahki TVmes’ı okuduktan sonra Sir Claud’u arayacağım. Konu ne kadar hassas da olsa, telefon etmek için henüz erken.”

George eğilip selam vererek yanından ayrıldı. Poirot kakaosunu yavaş yavaş

bitirdikten sonra, gazetesini alıp balkona çıktı.

Birkaç dakika sonra, gazete bir kenara bırakılmıştı. Uluslararası haberler her zamanki gibi iç sıkıcıydı. Hitler denen o korkunç adam Alman mahkemelerini Nazi partisinin kuklalarına çevirmiş, faşistler Bulgaristan’da iktidarı ele geçirmiş ve en kötüsü de, Poirot’nun ülkesi Belçika’da, Mons yakınlarında bir madendeki patlamada kırk iki işçi ölmüştü. Yurt haberleri kısmen daha iyiydi. Yetkililerin karşı çıkmasına rağmen, kadın tenisçilerin Wimbledon’da o yaz şortla maçlara çıkmalarına izin verilmişti. Poirot’nun yaşıtları, hatta daha gençler ölme çağına dayandıklarından, ölüm ilanlarını okumak da ruhunu karartıyordu.

Poirot şezlongda arkasına yaslanıp ayaklarını pufa koydu. Sir Claud Amory? Bu isim ona hiç de yabancı gelmiyordu. Mutlaka bir yerde duymuştu. Evet, bu Sir Claud Amory bir alanda oldukça tanınmış birisiydi. Ama hangi alanda? Politikacı mıydı? Avukat rnı? Devlet görevlisi mi? Sir Claud Amory. Amory.

Balkon sabah güneşini cepheden alıyordu. Poirot için şimdiden çok sıcaktı hava.

Güneşten çok hoşlanmadığı için, birazdan daha da rahatsız olacaktı. Daha fazla dayanamayacağımı hissedince, içeri girip Kim Kimdir kitabına bir bakayım, diye düşündü. Sir Claud tahmin ettiği gibi tanınmış bir simaysa, o kitapta adı geçiyordu mutlaka. Değilse… Ufak tefek dedektif kendi kendine omuz silkti.

Hercule Poirot’nun kendini beğenmişliği iflah olmazjık düzeyindeydi. Sir Claud’a ancak önemli bir unvanı varsa ilgi göstermeyi peşinen kafasına koymuştu. Sir Claud’un adı, kendi özgeçmişinin de yer aldığı Kim Kimdir’de geçiyorsa, ilgisine belki o zaman şayan olabilirdi.

Poirot aniden çıkan esinti yüzünden ve merakının da etkisiyle içeri girince ilk işi kütüphaneye koşup, sırtında altın harflerle Kim Kimdir yazan, kalın, kırmızı ciltli kitabı almak oldu. Aradığı ismi bulup yüksek sesle okudu.

AMORY, Sir Claud (Herbert): 1927’de şövalye ilan edildi. 24 Kasırn 1878’de doğdu. 1907’de Helen Graham (1929’da öldü) ile evlendi. Eğitimi: Weymouth Lisesi; King’s College. Londra. Fizik Araştırma Uzmanı, GEÇ Laboratuvar-ları, 1905; RAE Farnborough (Radyo Bölümü), 1916; Hava Araştırmaları Kurumu, Swanage.

1921; partiküllerin hızlarını artırmak ve doğrusal ilerleyen dalga hızlandırıcı konularında yeni prensipler ortaya koydu, 1924. Fizik Cemiyeti’nin Monroe Madalyası’yla onurlandırıldı. Yayınları: Bilim dergilerinde makaleleri yayınlandı. Adres: Abbot’s Cleve, Market Cleve kasabası, Surrey. Tel: Market Cleve 314. Kulüp: Athenaeum.

“Ah, evet,” diye mırıldandı Poirot. “Şu ünlü fizikçi.” Birkaç ay önce, ortalığa dökülmeleri hükümet açısından sakıncalı bazı kayıp belgeleri bulduğunda, Majesteleri Kral’ın kabinesinden bir bakanla sohbet ediyordu. Bakan güvenlik önlemlerinin genel olarak yetersizliğinden yakınmıştı. “Mesela, Sir Claud Amory’nin üzerinde çalıştığı şey, gelecekteki savaşlar için büyük önem taşıyor.

Ne yazık ki, kendisinin ve buluşunun emniyet altında olacağı laboratuvar ortamında çalışmayı reddederek, şehir dışındaki evinde çalışmakta ısrar ediyor.

Korkunç.”

Poirot Kim Kimdir’\ rafa koydu. “Yoksa Sir Claud, Hercule Poirot’nun yorgun, yaslı bir bekçi köpeği olmasını mı isteyecek? Savaşla ilgili icatlar, gizli silahlar… Hayır, bunlar bana göre değil. Eğer Sir Claud…”

George’un yan odada çalan telefonu açtığını işitti. Bir dakika sonra uşak kapıdaydı. “Yine Sir Claud Amory arıyor, efendim.”

Poirot telefona gitti. “Alo? Ben Hercule Poirot.”

“Poirot? Şahsen tanışmadık, fakat ortak dostlarımız var. Adım, Amory. Claud Amory…”

“Adınızı işiîmiştim, Sir Claud.”

“Bakın, Poirot. Şeytani bir sorunla karşı karsıyayım. Daha doğrusu, öyle tahmin ediyorum. Emin değilim. Atomun patlatılmasın) sağlayacak bir yöntem üzerinde çalışmaktayım. Ayrıntılara girmeyeceğim, ancak Savunma Bakanlığı bu projeye büyük önem veriyor. Her şey tamam. Yeni ve öldürücü bir bombanın nasıl yapılacağını belirledim. Ev halkından birinin bu formülü çalmaya teşebbüs edeceği yolunda ciddi kuşkularım var. Şimdilik başka açıklama yapmam imkânsız.

Konuğum olarak hafta sonu Abbot’s Cleve’e gelirseniz, beni çok sevindirirsiniz.

Formülü Londra’ya götürüp, adını vereceğim Bakanlık görevlisine teslim etmenizi rica ediyorum. Bu isi Bakanlığın kuryesine vermememin nedenleri var. Bilim camiası dışında, başkalarının işine burnunu sokmayan, fakat zeki biri olması lazım…”

Karşıdaki aynada saçsız, yumurtaya benzeyen kafasına ve özenle sekil vermiş

olduğu bıyığına bakan Hercule Poirot, uzun meslek hayatı boyunca kimsenin onu

“başkalarının işine burnunu sokmayan” biri olarak tanımlamadığını, kendisinin de kendini öyle görmediğini düşündü. Fakat şehir dışında bir hafta sonu ve saygın bir bilim adamıyla tanışmak hiç fena görünmüyordu. Böylece -sadece cebinde ne olduğunu bilmediği, fakat ölümcül bir formülü taşıyarak- hükümete de şükranlarını göstermiş olacaktı.

Poirot, “Davetinizi seve seve kabul ediyorum, sevgili Sir ‘Claud,” diye adamın konuşmasını kesti. “Sizce sakıncası yoksa, cumartesi öğleden sonra orada olmak isterim. Pazartesi sabahı da, emanet edeceğiniz şey her ne ise onunla birlikte Londra’ya dönerim. Sizinle tanışmak için sabırsızlanıyorum.”

Poirot olayı ilginç bulmuştu. Yabancı ajanlar Sir Claud’un formülünün peşinde olabilirlerdi. Ama ev halkından biri gerçekten de… Neyse ne, hafta sonu bazı şeyler ortaya çıkacaktı nasıl olsa.

“George,” diye seslendi. “Kalın tüvit takımımı, ceketimi ve pantolonumu temizleyiciye götür lütfen. En geç cuma günü almalıyım. Hafta sonunda şehir dışında olacağım.” Sanki ömrünün kalanını Orta Asya steplerinde geçirecekmiş

gibi bir tavırla konuşmuştu.

Telefonda bir numara çevirdi. “Sevgili Hastings, birkaç günlüğüne Londra’deki işlerinden uzaklaşmaya ne dersin? Yılın bu zamanında Surrey çok güzel olur…”

Sir Claud Amory’nin evi Abbot’s Cleve, Londra’nın yirmi beş mil güneydoğusundaki küçük kasabanın, daha doğrusu büyücek köyün, yani Market Cleve’in hemen dışındaydı. Ev mimari açıdan belirgin özellikler taşımayan, Viktorya tarzı, büyük bir yapıydı. Yer yer ağaç kümelerinin göze çarptığı bir araziye inşa edilmişti. Çakıl döşeli yol, ağaçların arasında kıvrılarak ana kapıda son bulmaktaydı. Arka cephe boyunca uzanan, terasın önünde, bakımsız bir bahçeye uzanan, eğimli, çimenlik bir alan vardı. ‘

Hercule Poirot’yla yaptığı telefon görüşmesinin üzerinden iki gün geçmişti. Sir Claud Amory evin doğu tarafında birinci kattaki küçük fakat rahat döşenmiş

çalışma odasındaydı. Hava kararmaktaydı. Uzun boylu, asık suratlı ve görgü kurallarını çok iyi bilen bir adam olan, Sir Claud’un uşağı Tredwell iki-üç dakika önce akşam yemeği gongunu çalmıştı. Aile üyeleri, korido-run öbür tarafındaki salonda toplanıyor olmalıydılar.

Sir Claud kendini çabuk karar vermeye zorladığı anlarda olduğu gibi, parmaklarıyla masanın üstünde trampet çalmaktaydı. Elli yaşlarında, orta yapılı bir adamdı. Kır saçlarını geniş alnından geriye doğru taramıştı. Buz mavisi gözlerinde endişeyle karışık şaşkınlık vardı.

Tredwell kapıyı hafifçe tıklattıktan sonra içeri girdi. “Affedersiniz, Sir Claud. Galiba gongu duymadınız…”

“Evet, evet, Tredwell; tamam. Yemeğe az sonra geleceğimi söyler misin lütfen?

Telefonla konuştuğumu belirt. Aslında, bir yeri aramak üzereyim. Sen servise başla.”

Tredwell sessizce uzaklaşırken Sir Claud derin bir soluk alarak telefonu önüne çekti. Ahizeyi kaldırdı. Birkaç saniye dinledikten sonra konuşmaya başladı.

“Burası Market Cleve 3-1-4. Benim için Londra’dan bir numara bağlamanızı rica ediyorum.” Numarayı söyleyip bekledi. Sağ elinin parmakları yine masada trampet çalıyordu.

Sir Claud Amory birkaç dakika sonra yemek masasının basındaki yerine oturdu.

Altı kişi çoktan masaya yerleşmişti. Sir Claud’un sağında yeğeni Barbara Amory, kuzeni ve Sir Claud’un tek oğlu olan Richard’la yan yana oturuyordu. Richard Amory’nin yanında İtalyan konukları Dr. Carelli vardı. Sir Claud’un karşısında, masanın diğer ucunda kız kardeşi Caroline Amory oturmaktaydı. Hiç evlenmemiş

olan Caroline, Sir Claud’un karısının birkaç yıl önceki ölümünden beri evin yönetimini üstlenmişti. Sir Claud’un sekreteri Edward Raynor, Bayan Amory’nin sağındaydı. Richard Amory’nin karısı Lucia onunla aile reisinin arasında yer almıştı….

Yazar

BENZER İÇERİKLER

Seni Seviyorum Anne

Editor

Yazgı

Editor

Kır Zincirlerini

Editor
Yükleniyor....

İnternet sitemizden en iyi şekilde faydalanabilmeniz ve internet sitemize yapacağınız ziyaretleri kişiselleştirebilmek için çerezlerden faydalanıyoruz. İstediğiniz zaman çerez ayarlarınızı değiştirebilirsiniz. Kabul et Daha fazla oku

Gizlilik ve Çerez Politikası