Şairleri, yazarlan bir eve, bir yapıya benzetebiliriz. Bir yapıt duvardır, bir yapıt kapı, bir yapıt çatı, bir yapıt döşemedir. Hepsi birden bir yazarın ‘Y’si büyük harfle yazılan Yapıt’ını oluştururlar.
1931’de Erzincan’da doğan, 9 Ocak 1990 günü İstanbul’da aramızdan ayrılan Cemal Süreya, Cumhuriyet dö nemi Tj.irk şiirinin kurucuları arasında yer alır; ştirimizin çağdaşlaşması doğrultusunda bir devrim olan ‘İkinci Yeni’nin en önemli şairlerinden biıidir.
Aynı zamanda geniş ufuklu, ironi dolu kıvrak dilli bir deneme yazarı olan Cemal Süreya yaşarken ‘Şapkam Dolu Çiçekle’ (1976) ve ‘Günübirlik’ (1982) adlı iki deneme kitabı yayımlamıştı. Cemal Süreya, Milliyet Sanat, Aydınlık, Somut, Papirüs (eski ve yeni), A Dergisi, Gergedan, Argos, 2000’e Doğ ru gibi dergi ve gazetelerde sanatın, yazmanın ve okumanın sorunlarını ele alan, şiirden romana, resimden televizyona uzanan geniş bir konu yelpazesi içinde ‘günübirlik’ ve ‘sezgi gücü yüksek’ yazılar yazdı.
Elinizdeki kitabın ilk bölümü, ‘Türkçe Bilenin İşi Rast Gider’, bu yazılardan yapılan ve bütünlük kaygısı ta şıyan bir seçmedir. İkinci bölümde ise Milliyet Sanat dergisinin eki olarak, ‘Edebiyatımızdan On İnsan Bin Yaşam’ başlığı altında yayımlanan dizide yer alan on portreden oluşuyor.
‘Sıcak Nal’ ve ‘Güz Bitiği’ adlı kitaplarının yayımlanması üzerine Enver Ercan’ın şairle yaptığı ve 9.5.1988 tarihli Güneş gazetesinde yayımlanan ilginç bir söyleşiyi kitaba almayı uygun gördük.
