Al Çiçeğin Moru
Çocukluğun orada duruyordu, bir kapı aralığında; kapıya yazıyordun harfleri istekle. Birisi, yüzü olmayan bir şekil, fener tutuyordu sana… Öğretiyordu. “Hadi öğren öğreneceklerini… Kolay değildir hayat denilen bu kitabı okumak. Satır satır, harf harf… Her harf iç kanatır! Hadi yüklen, taşı bakalım harfleri, satırları… – ● – Sevinç Çokum. Türk öyküsünün......