Tag : yerli roman oku

Ne çok söz söylendi onlar hakkında… Ne çok hikaye yazıldı, ne çok şiir derlendi. Hepsi doğru, ama hepsi eksik kaldı.  Ey cihanımın zarif, kibar, güzel sultanı! Şems’in ziyası aşk gibi tesir etti canıma, kanıma… Aşk ki bilerek, bilmeyerek her insanın gayesidir. Fakat bir damla suyun başına gelen maceralar gibi o......

At, güz yağmurlarıyla yeşermiş çayırda otluyordu. Sırtına kalın bir örtü atılmıştı. Bakımlı bir at olduğu tüylerinin kısa ve parlak olmasından anlaşılıyordu. Atın kuyruğu ve ayak bilekleri siyah diğer yerleri sütbeyazdı. Ayaklarını karnına doğru çekerek sinekleri kovalarken nalları parlıyordu. Arka ayakları yukarıdan kalın, aşağıya doğru inceliyordu. *** BALKAR ELMALARI Günün son......

Kapılar vardır kapanan… içten dışa, dıştan içe…içimizden dışımızdakilere kapattıklarımız ve dışımızdakilerin içe doğru yani bize kapattıkları.Ve bazen bir kapı aralığında unutuluyor adına aşk denebilecek bütün bakışmalar. *** … dalgalar yorgun bedenini kıyıya vurdu. Artık bir inil­tiye dönüşen ağlaması, “belli belirsiz duyuluyordu. Sürüne sürüne kapının eşiğine kadar geldi. Güçlükle ayağa kalktı. Birkaç......

TEŞKİLAT ve MUHAFIZ kitaplarının yazarı Selman Kayabaşı’dan serinin yeni kitabı: HANEDAN Sancak sahibi beyler, 1040’ta Semerkand’da toplandılar. Kınık’ı hakan bildiler.1299’da Konya’da buluştular, Kayı’yı bey seçtiler.Ve sancak sahibi beyler, 1906’da İstanbul’a davet edildiler.Biri devlet kuracak, biri devlet yıkacak, biri devlet olacaktı… . O gün, İstanbul’da cesedi bulunan yazar, Hanedan başlıklı gizli......

Tarihin bir yerinde…İhanete uğramış bir kral!İhanetle son bulan bir dostluk! “Mezarı kazıp, lahitin kapağını araladıklarında önlerinde duran zenginliğe hala inanamıyorlardı. Oysa açılan mezar, kaldırdıkları kapak bir hayalin başlangıcından çok, yaklaşan lanetin habercisiydi.” İçinde büyüyen acıyla yaşayan bir polis!Sinsice yürüyen bir plan!Ve öngörülmeyen bir son! “Polisiye meraklıları için yeni bir kalem.......

“Patronunuz Şeytan Bey’dir ve sizden de çok hoşlandığını söyleyebilirim.”Neydi bu şimdi? şaka mı? “Öyle mi?” dedim bu manyakça oyuna bir tur ayak uydurmaya karar vererek. “Nereden biliyorsunuz?”“Kendisi söyledi.”Elimden geldiğince aptal gibi görünmemeye çalışarak gülümsedim.“Ben kaçırmışım o kısmını.”“Sizin hatanız değil. Telepatik olarak iletti düşüncelerini.”“Evet anlıyorum,” diye kestirip attım, yeni işimi daha......

Şimdi, büyüdüğüm evi size anlatmak ve anlatırken de yeniden mutlu olmak için sabırsızlanıyorum. Topkapı Maltepe’sinde; bahçesinde erik, incir ve ceviz ağaçlarının olduğu, yeşilliklerle süslenmiş üç katlı ahşap bir evde oturuyorduk. Şenlikli bir çardağımız vardı. Beni en çok bu çardağın altında, bir aile gibi olduğumuz komşularımızla paylaştığımız çay saatleri mutlu ederdi.......

Huzur’un kahramanlarından Mümtaz, roman boyunca kendisini “huzur”a kavuşturacak bir “iç nizam”ı aramaktadır. Eserde hastalık, ölüm, tabiat, kozmik unsurlar, medeniyet, sosyal meseleler, çeşitli ruh halleri ve estetik fikirler iç içe verilir. Ancak bütün bunların üzerinde romana hakim olan Mümtaz’la Nuran’ın aşklarıdır. İstanbul, bu aşkın yaşandığı çevre olmaktan çıkarak, adeta bir roman......

BİRİNCİ BÖLÜM KASABA Kasaba oldukça sessizdi. Böyle küçük bir yerde elbette sokaklarda insan kalabalığı görmeyi ya da trafikte kaybolmayı beklemiyordum. Ama burada ki -sessizlik-gerçekten sessizdi. İlk kez bu kelimeye bugüne kadar haksızlık ettiğimi düşündüm. Ağaç dallarına rüzgar çılgınca değiyor ama tek bir ses çıkarmıyordu. Köy yollarının tozları bir yukarı kalkıyor......

“Bütün zamanların kahramanı olan bir insanın hikayesidir bu. O hem herkes hem de hiç kimsedir. Dünyadan alacağını tahsil etmeye gelmiştir. Çünkü, Tanrı dahil herkesin ona borcu vardır. Vebaline girilen tüyü bitmedik yetim işte odur. Kadim zamanlardan beri hakkı yendiğine göre, sonlu ama sınırsız bir evrenin engin ve derin merkezi insan......